مطالعه‌ی عناصر زمانی به عنوان عوامل اشاری، از بحث‌های بسیار گسترده و پیچیده‌ای است که فرصت پرداختن به آن، پژوهش دیگری می‌طلبد، در این جا

اورکیونی با مطالعه‌ی مسائل مربوط به ذهنیت و معنا در کاربرد زبان و نقش آن در ایجاد معنا، تمامی معادلات موجود در نمودار ارتباطی یاکوبسن

صفات اشاره (به ویژه «این» و «آن») کاربرد زیادی در همه‌ی زبان‌ها به ویژه‌ در زبان فارسی دارند. طبق نظر اورکیونی، مرجع این صفات می‌تواند

به کارگیری برخی از ضمایر شخصی در گفتگوها و مکاتبات از جمله عواملی است که مرجع آن اشاری است و غالبا در معنا ابهام ایجاد

آنچه در این مقاله به آن اشاره می‌شود تاثیر ذهنیت بر زبان است و تحلیلی کوتاه از بحثی است که کاترین کربرات- اورکیونی در گزاره

اورکیونی به توضیح برخی جنبه‌هایی از معنای ضمنی می‌پردازد که غالبا ارزش معنایی خاصی تلقی شده و همراه معنای صریح ظاهر می‌گردند. از نظر او،

مدلول‌های معنای ضمنی حاصل از گزاره گذاری (enonciation) غالبا از اطلاعات و دلالت‌هایی تشکیل شده‌اند که ما درباره‌ی گزاره گذار کسب می‌کنیم و ارتباطی با