مایلم سخن خود را با گفتهای از سمویل جانسن آغاز کنم تا ادای دینی باشد به همه لغتنامه نویسان همه زبانهای بشری و ازجمله موضوع سخن من، کریم امامی. سمویل جانسون دیباچه لغتنامه خود را چنین آغاز میکند:
به گمان من هورنبی و حییم دو سرچشمه الهام امامی بودند چون آن دو یکتنه فرهنگهای ماندگاری خلق کرده بودند. امامی ذهنی پژوهشگر و شخصیتی درونگرا داشت و پیرانهسر با توانی بیش از توان جوانی با امکانات شگفتانگیز کامپیوتر آشنا شده بود؛ در روزگاری که اهل نظر بر کناره میرفتند، هزارگونه سخن در دهان و لب خاموش، گوشه اتاقش با منابع خاموش الهامش…