جریان تند تحولات ترجمه و مطالعات ترجمه از دهه 1970 با عرصههای گوناگون نقشه هولمز که مورد توجه همگان قرار گرفته، مواجه شده است. تحلیل تقابلی در این میان از راه بازمانده است. «علم» زبان مدار ترجمه با صلابت تمام در آلمان نظریههایی که بر انواع متن و بر هدف متن متمرکز بوده، افزایش یافتهاند. حال آن که تأثیر نظرات هالیدی بر تحلیل گفتمان و دستور نقشمند منتظم (systemic functional grammer) که زبان را در بافت (context) اجتماعی- فرهنگی به منزله عملی ارتباطی قلمداد میکند، طی دهههای گذشته، به ویژه در استرالیا و بریتانیا، بسیار بارز و چمگیر بوده و در شماری از آثار ترجمهای تنی چند از صاحبنظران نظیر بل (1991)، بیکر (1992)، هتیم و میسون (1997، 1990) به کار رفته است.
طرفداران طرح چند نظامی با گروهی که مرکزیتشان بلژیک بود و کسانی مانند خوسه لامبرت، و آندره لوفِوِر (که بعدا به دانشگاه آوستین (Austin) در تگزاس رفت) در آن گروه بودند، و نیز با صاحبنظرانی بریتانیایی تبار نظیر خانم سوزان به سنت و تئو هرمنز کار کردهاند.
تحولات ترجمه و رویکرد توصیفی
از اواخر دهه 1970 و دهه 1980 نیز شاهد رویکردی توصیفی هستیم که از ادبیات تطبیقی و صورتگرایی (formalism) روسی نشئت گرفته بود. مرکز پیشگام این رویکرد، تل آویو بود، جایی که ایتامار اون زوهر و گیدئون توری طرح چند نظامی (polysystem) ادبی را دنبال میکردند که در این طرح، غیر از موارد دیگر، ادبیات و گونههای مختلف اثار ترجمهای و غیرترجمهای برای کسب برتری با هم رقابت میکردند.
طرفداران طرح چند نظامی با گروهی که مرکزیتشان بلژیک بود و کسانی مانند خوسه لامبرت، و آندره لوفِوِر (که بعدا به دانشگاه آوستین (Austin) در تگزاس رفت) در آن گروه بودند، و نیز با صاحبنظرانی بریتانیایی تبار نظیر خانم سوزان به سنت و تئو هرمنز کار کردهاند.