ماهیت ترجمه چیست؟
ترجمه عبارتست از جایگزین کردن متن اصلی با متنی دیگر.
چون تعریف ترجمه چنین است، پس به عنوان نوعی جایگزین پستتر برای متن اصلی محسوب شده است، و آن را به پُشت فرش، تشبیه کردهاند. ولی میتوان ترجمه را از دیدگاهی مثبتتر در نظر گرفت: یعنی ترجمه دستیابی به آن ایدهها و تجارب را ممکن میسازد که در صورت عدم آن حتی به این صورت پستتر، این ایدهها و تجارب در زبانی ناشناخته، باقی میماند.
ترجمه محدودیت یا شکستن محدودیت
پس اگرچه ترجمه را میتوان نوعی محدودیت یا نقطه ضعف محسوب کرد، ولی دارای نقش و عملکردی متضاد هم هست و ان عبارتست از فائق آمدن بر محدودیتهایی که زبانها بر روی متکلمین خود اِعمال میکنند. پس به جای مقایسه کردن ترجمه با مواردی مثل انداختن فرش به صورت پشت و رو، میتوان آن را با پل سازی یا گسترش دادن افقها در نظر گرفت، و اینها استعارههایی هستند که به نقش مثبت و توانای ترجمه اشاره دارند. در این مفهوم است که ترجمه را میتوان به عنوان یک ابزار کمکی یا خدمت محسوب کرد: یعنی ترجمه به نیاز انسانها برای فراتر رفتن از دنیایی که زبان آنها، آنان را محدود میکند، کمک مینماید. ترجمه واسطۀ بین زبانها، جوامع، و ادبیاتها میشود و از طریق ترجمه است که میتوان بر موانع زبانی و فرهنگی فائق آمد.
ترجمه دستیابی به پیام موجود
ترجمه به واسطۀ ماهیتش دستیابی به چیزی (یعنی پیامی که از قبل وجود دارد) را ممکن میسازد، و بنابراین همیشه ارتباطی فرعی یا ثانویه محسوب میگردد. به طور معمول، هر ارتباطی یک بار به وقوع میپیوندد. ولی با ترجمه، هر ارتباطی برای مردمی که در آن ارتباط اصلی به صورت مستقیمدخیل نیستند یا آن را درک نمیکنند، تکرار میشود.
کتاب مقدمهای بر مطالعات زبان و ترجمه
