مقدمه

مطالب کلیدی این فصل شامل:

رویکردهای تحلیل 

از جمله الگوی زبان و گفتمان متعلق به هالیدی

الگوی ارزیابی کیفیت ترجمه متعلق به هاوس 

تحلیل سطح منظورشناختی و متن متعلق به پیکر 

هیتم و میسون: سطح نشانه‌شناختی بافت و گفتمان 

انتقادهای وارد بر رویکرهای تحلیل گفتمان و سیاق سخن در ترجمه 

و یک خلاصه و جمع بندی

مقدمه: 

در دهة 1990، تحلیل گفتمان در مطالعات ترجمه شهرت و اهمیتی بسزا یافت. رابطه‌ای میان تحلیل گفتمان و الگوی تحلیل متن متعلق به کریستیان نورد وجود دارد که در فصل پیش بررسی گردید و در آن، سازمانبندی متن در حدی فراتر از سطح جمله مورد بررسی قرار می‌گیرد. با وجود این، در عین حال که تحلیل متن معمولا بر توصیف روشی تأکید می‌کند که از طریق آن بتوان متون را (در قالب ساختار جمله، انسجام، و غیره) سازمانبندی نمود، تحلیل گفتمان به روشی نظر دارد که از طریق آن، زبان پیوند‌های میان معنی و اجتماع و قدرت را برقرار کند. الگوی تحلیل گفتمانی که بیشترین تأثیر را بر جای گذاشته، همانا الگوی نقشمند منتظم هالیدی است که در بخش شرح داده شد. در بخش‌های بعدی به چند اثر مهم دربارة ترجمه نگاهی خواهیم داشت که از الگوی هالیدی استفاده کرده‌اند. آثاری چون «ارزیابی کیفیت ترجمه: الگویی اصلاح شده» اثر خانم جولیان هاوس (1997) (بخش 6.2). به بیانی دیگر، اثر خانم مونا بیکر (1992) (بخش 6.3)، و دو اثر دیگر «گفتمان و مترجم» (1990) و «مترجم در مقام رابط» (1997) (بخش 6.4) از بزیل هتیم و یان میسون. هتیم و میسون پا را از تحلیل سیاق سخن فراتر می‌گذارند تا جنبه‌های منظور شناختی و نشانه شناختی ترجمه و جامعه شناسی زبان و نیز مفاهیم ضمنی نشانه شناختی گفتمان‌ها و اشتراکات گفتار را مورد بررسی قرار دهند.