جنبش آوکلرونگ به قرن هجدهم مربوط است؛ کلمهی آوکلرونگ یا Aufklarung از زبان آلمانی وام گرفته شده است و مربوط به یک دورهی 50 ساله میشود. این در واقع جنبشی که از سالهای 20 سدهی 18 تا نیمههای دههی 70 همان سده رواج داشته است و به عصر روشنگری آلمان یا Age of Enlightenment معروف است.
این جنبش سیاستمداران؛ فیلسوفان و دانشمندان را به طور بنیادین تحتتأثیر قرار داد همچنین بر روی نگرش به دانش و ارتباطات و همچنین نگرش به ترجمه و مترجمان نیز مؤثر بود.
جنبش آوکلرونگ به فارسی
نام دیگر این دوره که به فارسی عصر روشنگری ترجمه میشود age of reason است. در قرن هیجدهم بافت فرهنگ آلمانی طوری بود که مانع از پیشرفت روشنگری به نحوی که در فرانسه اتفاق میافتاد میشد. آلمان به ایالتهای کوچکتری تقسیمشده بود که بیشتر آنها توسط حکامی اداره میشدند که هر گونه توسعهی فرهنگی را خنثی میکردند.
تاثیر مفهوم روشنگری
تبین مفهوم آن دشوار و جدل برانگیز است. فقط این قدر بگوییم که برای کانت، در 1784، «آؤکلِرونگ خروج انسان از وضعیت حداقلی بود که خود مسئول آن بود» و وضعیت حداقلی چیزی نیست «به جز ناتوانی در استفاده از قوهی درک بدون رهبری دیگری». بنابراین شعار آؤکلِرونگ، «جرأتِ دانستن، جرأتِ بهرهگیری از قوه ی درک خود» است.
بر وضعیت فرهنگی جامعه چنان تأثیری گذاشت که به سایر جوامع انتقال پیدا کرد این جنبش زمینه ساز انقلاب فرانسه و بعد از آن آمریکای شمالی بود. به طوری که قانون اساسی از آن تأثیر پذیر بود.
