توری امیدوار است که شناسایی هنجارها در مطالعات توصیفی، تدوین احتمالی ” قوانین ترجمه ” و به دنبال آن، «جهانیهای ترجمه» (univesals of translation) را میسر سازد. قوانین موقتی که او پیشنهاد میکند، به شرح زیر هستند:
پیشنهاد توری برای قوانین ترجمه
1- قانون رشد معیارسازی (standardization)
بیانگر آن است که «در ترجمه، روابط متنی که در نسخه اصلی متداول هستند، گاه تا حد حذف کامل، و اغلب به سود انتخابهای عادیتری اصلاح میشوند که منبع مقصد آنها را عرضه میکند».
این مطلب به تجزیه طرحهای متن مبداء در ترجمه و به انتخاب امکانات زبانی اشاره دارد که در زبان مقصد متداولتر هستند بنابراین، مثلا، گرایش به معیارسازی کلی و عدم تغییر سبک متن مقصد، یا دست کم انطباق (متن) با الگوهای فرهنگ مقصد به چشم میخورد.
این مطلب به ویژه در صورتی صادق است که ترجمه، مثل همیشه، جایگاهی ضعیف و کم اهمیت را در نظر مقصد به خود اختصاص دهد.
2- قانون تداخل (interference) از قوانین ترجمه
که تداخل از متن مبداء به متن مقصد را «نوعی قصور» میداند. تداخل، اشاره به مشخصههای زبانی متن مبداء (اساسا طرحریزی واژگانی و نحوی) دارد که در متن، یا «به طور منفی» (چون طرحهای غیرعادی متن مقصد را به وجود میآورند) یا «به طور مثبت» نسخهبرداری میشوند (وجود این مشخصهها که در متن مبداء وجود دارند و حضورشان در متن مقصد اصلا غیرعادی نیست، به احتمال زیاد باعث میشود تا مترجم از آنها استفاده کند).
توری در قوانین ترجمه میپندارد که تسامح روا داشتن (tolerance) نسبت به تداخل در واقع به عوامل فرهنگی- اجتماعی و به اعتبار نظامهای ادبی بستگی دارد.
هنگام ترجمه کردن متنی از فرهنگی یا زبانی معتبر، تسامح بیشتری وجود دارد خصوصا اگر فرهنگ یا زبان مقصد «کم اهمیت و دون» باشد.
